چند مدتیه که دستم هیچ جوره به نوشتن نمیره .حتی حوصله نمیکنم برای رفع تکلیف هم که شده چهار تا خط خطی ناقابل برای مشق کلاسهای زبانم بکنم تا سر کوفت استاد بنده نواز نثار حال مبارک نشه .خُب چه میشه کرد اینم حال این روزهاست دیگه .الان هم فقط برای خالی نبودن عریضه و اینکه دوستان نازکتر از برگ گل بنده بدانند که آره این بابا هنوز زنده ست و به این راحتی ها جان تقدیم عزراییل خان نمیکنه نوشتم و شرمنده اخلاق تمامتون هم هستم که بی معرفتم .البته برای اینکه حال و هوای بهار توی این هوای خزان زده زنده بشه چند تا عکس هم گذاشتم از بهار 88 که....(خودتون ببینید)